2015
Engagement speelt ‘Schweitzer’

50 jaar na Schweitzer
Albert Schweitzer stierf vijftig jaar geleden. Reden om opnieuw aandacht te besteden aan deze man, een tragische held. Maar ook omdat het thema actueler is dan je zou denken.

Achtergrond
Aan het begin van de twintigste eeuw vormden zogeheten luipaardmannen een geheim genootschap dat met het bloed van mensen de woede van moeder Afrika moest verzoenen. Het was de tijd van de blanken die het continent in en uit banjerden en meenden dat het land, de bewoners en de bodemschatten toebehoorden aan de Europese mogendheden.

Bekijk hier de trailer.
[youtube https://www.youtube.com/watch?v=rODgb1nNLv0]

Theaterstuk
In het theaterstuk Ogowe, ogowe zoekt een luipaardman zijn heil bij dokter Schweitzer in diens ziekenhuis aan de rivier de Ogowe in Lambarene. Deze man, Bartholdi, zal Schweitzer het hele stuk lang als een schaduw begeleiden, ook als de zwarte man al lang in de loopgraven van Europa gestorven is.
We volgen de dokter naar Günsbach en weer terug naar Lambarene. We ontdekken waar Schweitzers liefde voor Bach vandaan komt, hoe het Schweitzer als echtgenoot en vader afgaat en zien steeds de zwarte man opduiken.

Anders dan een biografie over Schweitzer is dit voluit theater. Aan dehand van het levensverhaal van de gelauwerde dokter wordt een aantal grote thema’s in ons bewustzijn naar boven gehaald. Dan gaat het om de illusie van de alwetende Europese mens (Schweitzer als een uomo universale), de vaderloze maatschappij (de man die altijd aan het werk en buitenshuis is), de strijd om de eerbied voor het leven (en de afbraak aan alle kanten van fauna, flora en mensenrechten) en de naar het lijkt onoplosbare problematiek waarin Afrika verzeild raakte.

2015 / 2014 / 2013
Engagement speelt ‘Ik huil mijn vaders tranen’

Twee persoonlijke verhalen. Eén stoel.
Het gaat om twee vrouwen van de naoorlogse generatie, die om verschillende redenen nog dagelijks met de oorlog worstelen.
De verhalen van dochters zijn de verhalen van de vaders. Breekbare relaties soms, waarin liefde en onbegrip hand in hand gaan. Zo gaat dat bij elkaar opvolgende generaties. Wat doe je met de zwijgzaamheid van je vader? Wat doe je met je schaamte over wat hij gedaan heeft? En altijd weer: je houdt van die man!

Door middel van gespiegelde monologen die elkaar afwisselen, vertellen de vrouwen over hun vader en de oorlog. Langzaam ontrolt zich hun ontroerende verhaal. In al zijn eenvoud herkenbaar en indringend, ook voor al diegenen die niet de oorlog maar wel de strijd met de vader kennen.

Het stuk, geschreven en geregisseerd door Martine Faber, wordt gespeeld door Ineke van Dijck en Ada Vinken. Het duurt een klein half uur en wordt op verschillend plekken gespeeld, in de weken voorafgaand aan 4 mei. De stichting Engagement (productie) ziet dit stuk als iets dat de oorlog overstijgt. Ik huil mijn vaders tranen gaat ook over het eeuwige gesprek tussen de generaties. Of juist over wat niet besproken wordt. Dat is van alle tijden. Na een korte inleiding over de generaties en de kinderen die verder moeten met wat de ouders hun hebben gegeven, wordt het stuk gespeeld. Waarna een gesprek kan volgen tussen de aanwezigen over het thema.

[youtube https://www.youtube.com/watch?v=_9nivO9Ap_c]

Cast & Crew
Auteur: Martine Faber
Regie: Martine Faber
Spelers: Ineke van Dijck, Ada Vinken
Styling: Elbert Kooy
Schilderij op het affiche: Teja van der Heijden
Nagesprek: Aart Mak
Productie: Stichting Engagement

Recensie
Recensie Ik huil mijn vaders tranen

2015 / 2013 / 2012
Engagement speelt ‘Verloren’

De moderne tijd. Drukke mensen. Bezige bijen. Onzeker over zichzelf en over elkaar. Ik houd van jou maar houd jij wel van mij?
De oude tijd is er ook. Een man en een vrouw, beiden op leeftijd. Ze lijden eronder dat hun bestaan er voor anderen haast niet toe doet. Samen kunnen ze niet echt maar ze kunnen ook niet zonder elkaar.

Wat is dit? Een relatiedrama? Ja ook, maar anders dan u denkt. Het gaat over iets wat we met elkaar zijn kwijt geraakt. Verloren. Erg of niet erg? Een jonge vrouw hoopt fanatiek dat oude tijden weerkeren. Een zwijgzame gestalte doodt de tijd.

Vreemde scenes. En de toeschouwer blijft achter met allerlei vragen over het leven, over het waarom en over waartoe van dit alles. Dat heb je met zo’n modern mysteriespel…

Cast & crew
Auteur: Wim Burkunk
Tekstbewerking en regie: Martine Faber
Productie: Stichting Engagement

2011
Engagement speelt ‘Zonder gekheid’

De Haarlemse regisseur Aad Spee heeft met een groep toneelspelers middels improvisatie gewerkt aan een theaterspektakel. Het uitgangspunt was om De Lof der Zotheid, van Erasmus, in de belangstelling te krijgen.

In 2011 was het 500 jaar geleden dat het boek in Parijs voor het eerst in drukvorm verscheen.
Zowel de spelers als het bestuur hebben veel geleerd, echter hebben we destijds toch moeten besluiten er geen voorstellingen aan te koppelen. De thematiek leende zich uiteindelijk niet voor aansprekende voorstellingen.

Herdenkingsbijeenkomst 3 en 4 mei 2008

Gelezen werden de gedichten van Jehoeda Amichai uit de bundel Toevoeging aan het vredesvisioen en zeven andere gedichten, vertaald door Ruth M.M. Verschoor.

De gedichten werden omlijst door muziek, een choreografie van Judith van der Wildt, en een van de gedichten werd door de jonge filmmaaksters Katia Truijen en Sophie van Os verbeeld.

Herdenken
Het herdenken blijkt in een behoefte te voorzien. Stichting Engagement heeft daarop ingespeeld door tweemaal op 4 mei de productie Tranen te brengen, waarin ruimte is voor de herdenking van de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en waarna de eigen ervaringen gedeeld tijdens het nagesprek.

Deze herdengingsbijeenkomst heeft plaatsgevonden op 3 mei in de kerk van de Doopsgezinde Gemeente in Haarlem en op 4 mei in de Vijverwegkerk in Bloemendaal.

2009 / 2006
Enagement speelt ‘Ogowe, ogowe’

De levensdroom van een stervende dokter Albert Schweizer. Een held is hij. Maar vooral ook een tragische held. Aan het eind van zijn leven maakt de gelauwerde Nobelprijswinnaar Albert Schweitzer de balans op: want heeft hij alle respect voor zijn werk wel verdiend?

Wat volgt is een zoektocht naar zijn diepste verlangens en passies die de arts uiteindelijk terug voert naar de Afrikaanse rivier Ogowe. Zal Schweitzer eindelijk rust en harmonie vinden?

Ogowe, Ogowe is een toneelstuk over het bewogen leven van Albert Schweitzer. Over de angsten, dromen en desillusies van de arts die aan het begin van de twintigste eeuw baanbrekend werk in donker Afrika verrichtte, maar voor wiens genialiteit grote offers moesten worden gebracht.
Het levensverhaal van Schweitzer zoals dat niet eerder is verteld. Persoonlijk, ontnuchterend en vaak verrassend actueel in het licht van de hedendaagse discussies over ontwikkelingshulp, emancipatie en de toekomst van de mensheid.

Cast & crew
Auteur: Chris Doude van Troostwijk
Tekstbewerking en regie: Aad Spee
Productie: Stichting Engagement
Albert Schweitzer – Elbert Kooy
Bartholdi, de neger van Colmar – Edgar Buijsman
Helene Schweitzer Breslau – Martine Faber
Rhena Schweitzer – Jolanda van Alten- Booms
Emmy Martin – Carla van der Marel
Terreinwacht/ Edouard Nies-Berger – Kees Mak
Missiezuster/ koningin – Ria Philippo

Muziekconcept – Fred Raps, Aad Spee
Kap en grime – Kees de Pagter
Kleding – Elbert Kooy
Geluid – Joost Lub, Harry Prins, Biem Oosterhof
Licht – Wim Veenstra
Decor en requisieten – Hans Vos, Hans van der Spek, Suzanne Beelen

Speciale dank aan: Astrid Hart, Ciska Blokland, Phyllis Buijsman en Aart Mak voor hun goede zorg achter de schermen. Herman Heijn die ons overal naartoe bracht.

In de productie van 2006 werd de rol van Helene Schweitzer gespeeld door Ineke van Dijck en de rol van Bartholdi door Edgar Biervliet.

2010 / 2005
Engagement speelt Anne Frank, Prinsengracht 263

Het thema onderduiken heeft een enorme lading. Het is geen luchtig onderwerp. Zeker wanneer het om Anne Frank gaat. Niemand hoeft nog uitleg over de afloop van haar belevenissen en toch blijft het intrigeren…

Zo heeft Marijke Kots een stuk geschreven over die onderduikperiode. Bekeken vanuit drie posities. Vanuit Miep Gies en de teruggekeerde Otto Frank (de enige overlevende van de 8 onderduikers), die herinneringen ophalen als zij elkaar na de oorlog in het Achterhuis ontmoeten. De tweede invalshoek is vanuit de ondergedoken families Frank en Van Daan (Van Pels) en de tandarts Dussel (Fritz Pfeffer) met hun helpers uit het ‘voorhuis’. En de derde positie is vanuit Anne zelf die passages uit haar dagboeken citeert.

Het stuk dat Marijke schreef is ogenschijnlijk een luchtig verhaal, onder andere over een meisje dat met zichzelf in de knoop zit en gedwongen is ruim twee jaar met ‘een saai zusje’ en volwassenen opgesloten te zijn. Maar er is ook Peter, met wie ze een warme vriendschap ontwikkelt.

Maar laat u door die luchtigheid niet misleiden. De geschiedenis leert ons wat er gebeurd is. Dat geeft als vanzelf die zwaarte die geen extra nadruk nodig heeft.

De stichting heeft voor dit stuk een beroep gedaan op een heel aantal ervaren amateurtoneelspelers en voor de meisjesrollen (Anne en Margot) talentvolle jonge mensen gevraagd. Het stuk is inmiddels een aantal keren in Haarlem en Spaarndam opgevoerd en heeft bewezen mensen van het begin tot eind te kunnen boeien.

Cast & crew
Auteur: Marijke Kots
Regie: Ko van Leeuwen
Productie: stichting Engagement